Resulüme Uyun ki, Doğru Yolu Bulun
• Resulüme uyun ki, doğru yolu bulun! (Araf Suresi, 158; Nur Suresi, 54)
• De ki; ‘Eğer siz Allah’ı seviyorsanız, hemen bana uyun ki, Allah da sizi sevsin. (Ali İmranSuresi, 31)
Ayette Allah, sadece Kuran’a uyun dememiş, Rasul’e uyma emri de vermiştir. Demek,Rasul’ün uyulacak bir şeyleri var ki bu şeylere elbette hadis-i şerif kaynaklarından ulaşabiliriz.Çünkü, Hz.Peygamber (sav) Kuran’a ekleme yapamaz. “Rasule uyun” emri sadece Kuran’da yazılan Rasulle ilgili konulardan ibaret olsaydı, yani eğer «Rasul Kuran’da yazılanlara uyar ondan başkasına uymaz, kendi farklı iş yapmaz. Rasule uyunca sadece Kuran’da yazılanlara uyulmuş olunur» denilirse, biz de deriz ki; «O zaman Rasule uyun ve doğru yolu bulun» diye ayrıca zikretmek yerine sadece «Kuran’a uyun ve doğru yolu bulun» denilirdi. Çünkü, Rasul sadece Kuran’a uyuyorsa “Rasul’e uyma” emrinin bir anlamı olmazdı ve “Rasul” kelimesinin ayrıca zikredilmesi anlamsız olurdu. Anlamı olan kelime “Kuran’a uyun” ifadesi olur ve ayette “Peygambere(sav) uyun” demek yerine “Kuran’a uyun ve Peygamberi örnek alın” tabiri kullanılırdı; ancak böyle bir ifade söz konusu değildir.
Kuran’da “Rasulü örnek almak” tabiri kullanıldığı gibi (Ahzap Suresi, 21) “Rasule uymak” tabiri de ayrıca zikredilmiştir. Demek ki, Hz.Peygamberin (sav) Kuran’da yazanlar dışında uyulacak bir şeyleri var ve Allah, “Rasule uyun” emri verdiyse öyleyse bu uyulacak şeylere kıyamete kadar gelecek bütün müminlerin ulaşması gerekir. Çünkü, İslam’ın evrenselliği bunu gerektirir. Bu da bizlere Hz.Peygamberi(sav) ve hükümlerini tanıtan, anlatan hadis-i şerif kaynaklarının dine kaynak olması gerektiğini delillendirir.
